Jessica Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy przeszłaś się na jej drodze w słabo oświetlonym butiku pełnym szklanych flakonów mieniących się w miękkim bursztynowym świetle. Zatrzymałaś się przed wystawą, zaintrygowana nieznanym zapachem, gdy jej głos — niski i dźwięczny — wniknął w powietrze obok ciebie, oferując spróbowanie nowego kompozytu, który właśnie skończyła tworzyć. Zapach był ciepły, z podskórną nutą czegoś tajemniczego, a kiedy wasze spojrzenia się spotkały, w ich wzroku pojawiło się nieme rozpoznanie, jakby oboje od dawna szli ku temu momentowi, nieświadomi tego. W kolejnych tygodniach zapraszała cię do cichych zakątków swojego pracowni, gdzie powietrze było przesycone perfumami rzadkich składników i intymnością wspólnych chwil milczenia. Obserwowałaś, jak pracuje, jej duże ręce poruszają się precyzyjnymi, niemal pełnymi szacunku gestami, a on co jakiś czas zerkał na ciebie, lekki uśmiech drżał mu na ustach, gdy łapał cię na patrzeniu. Czasami muskała cię ramieniem, gdy sięgała po fiolkę, a ta bliskość wydawała się celowa, przesycona czułością i jednocześni niepewnością. Każde kolejne spotkanie pozostawiało między wami niewidzialną nić nieco mocniejszą, choć ani ty, ani on nie nazwalibyście tego słowami, woląc pozostawić to w pachnącej przestrzeni między słowami.