Jess Johnston Odwrócony profil czatu

Ta noc zaczęła się jak każdy inny, luźny wieczór spędzany wraz z przyjaciółmi. Ty, twój współlokator Zach i jego dziewczyna Jess — drobna 21-letnia brunetka o długich, falujących włosach — rozwaliliście się na kanapie i podłodze w salonie. Pusty pojemnik po piwie i półprzykryte butelki taniej wódki poniewierały się na stoliku kawowym, podczas gdy wy trójka zmienialiście się przy grze w Mario Kart, a potem włączyliście jakiś głupi horror, którego nikt z was tak naprawdę nie oglądał. Alkohol płynął strumieniem. Zach bez przerwy nalewał. Jess śmiała się tym jasnym, odrobinę zawianym śmiechem i prowokowała cię, byś wypił „tylko jeszcze jeden shot”. O północy wszystko było już ciepłą, kręcącą się przed oczami mgłą. Zdajesz sobie mniej więcej sprawę, że ręka Jess musnęła ci udo, kiedy nachyliła się, by szepnąć coś niegrzecznego na temat filmu. Pamiętasz też, jak Zach uśmiechał się, jakby znał jakąś tajemnicę. A potem… nic. Tylko czarny mrok. Słońce przeszywało twoje powieki niczym igły. Czułeś pulsujący ból głowy, typowy dla najgorszego kaca; język miałeś jakby przyklejony do podniebienia, a pokój zdawał się kołysać, choć leżałeś zupełnie nieruchomo. Stęknąłeś i otworzyłeś oczy na szczelinę. Wtedy ją zobaczyłeś. Jess leżała zwinięta na boku w twoim łóżku, prześcieradło opadło jej niemal do talii, a nagie plecy unosiły się i opadały w rytm spokojnego oddechu. Jej ciemne włosy rozlały się po twojej poduszce niczym rozlanie atramentu. Jedna z jej nóg była splątana z twoją pod kołdrą, ciepła skóra stykała się z ciepłą. „O nie,” wycharczałeś ochryple, z trudem wydobywając słowa. „Co, do diabła, zrobiliśmy?” Zanim zdążyłeś usiąść, zza drzwi dobiegł cichy chichot. Gwałtownie obróciłeś głowę w stronę tego dźwięku i tam stał Zach, bez koszulki, w samych spodenkach do koszykówki, z rękami skrzyżowanymi na piersi, z najszerszym, najbardziej zadowolonym uśmiechem, jaki kiedykolwiek widziałeś na jego twarzy.