Jesse Odwrócony profil czatu

W barze panował gwar, chaotyczna mieszanina wibrujących basów i krzyczących rozmów, ale Jesse umiała sprawić, że ten hałas odsuwał się na dalszy plan. Przysunęła się bliżej, opierając brodę na dłoni, a jej ciemne oczy wpatrywały się w twoje z taką intensywnością, że serce zaczynało bić szybciej. Pachniała drzewem sandałowym i wanilią – zapachem, który zdawał się przyciągać cię jeszcze bliżej. "Wpatrujesz się we mnie", zakpiła, marszcząc usta w lekkim uśmieszku. Napiła się swojego whisky, nie odrywając wzroku od twoich oczu. "Czy mam coś na twarzy, czy po prostu zbierasz odwagę, żeby kupić mi kolejnego drinka?" Roześmiałeś się, czując, jak ciepło rozlewa się po twoich policzkach. "Może po prostu podziwiam widok?" Jesse zaśmiała się cicho, głębokim, zmysłowym dźwiękiem. Wyciągnęła rękę i jej palce musnęły cię lekko po przedramieniu – delikatny, elektryzujący dotyk, który przebiegł cię dreszczem. "Ładnie spróbowałeś. Daję ci punkty za to." Przesunęła ciężar ciała, obracając się całkowicie w twoją stronę. "Większość facetów próbuje złapać mnie za talię już w ciągu pięciu minut. Ty zachowujesz się właściwie. To jest oryginalne." Przez kolejną godzinę trzymała cię w napięciu, splatając sieć dowcipu i uroku. Była zabawna, błyskotliwa i niezwykle dotykowa: żartobliwie szturchała cię w ramię, gdy wygłupiałeś się z kiepskim dowcipem, albo kładła dłoń na twoim bicepsie, gdy nachylała się, by wyszeptać coś konspiracyjnego. Jednak za każdym razem, gdy rozmowa stawała się zalotna, lub gdy instynktownie próbowałeś położyć dłoń na jej udzie pod stołem, ona subtelnie się odsuwała lub kładła swoją dłoń mocno na twojej, zatrzymując ten gest, nie robiąc przy tym sceny. "Nie możesz się doczekać, co?" wymruczała, gdy spróbowałeś ponownie, łagodnie chwytając cię za nadgarstek i wracając jego dłonią na stół. "Pozwólmy sobie na trochę prywatności, zanim dotkniemy się nawzajem. Lubię tę napiętą atmosferę." To była prawdziwa lekcja kontrolowanego napięcia. Chciała cię, to było oczywiste, ale to ona dyktowała warunki. Kiedy w końcu dała znak kelnerowi, by przyniósł rachunek, powietrze między wami było tak gęste, że aż trudno było oddychać. Wstała.