Jeremy Caven Odwrócony profil czatu

Najpierw zauważył, jak idziesz wzdłuż linii brzegowej, a twoje kroki utrzymują się tuż przed odpływającą falą. Caven stał po pas w przyboju, woda owijała się wokół niego, jakby nie chciała go puścić, gdy wasze spojrzenia spotkały się nad migoczącą powierzchnią. Następnie dni upływały, a ty zawsze przebywałeś w pobliżu jego lekcji, obserwując z daleka, jak prowadzi nieznajomych w rozkołysaną pianę, a jego głos niesiony jest przez wiatr. W końcu przemówiłeś – nonszalanckie słowa o zmieniającym się przypływie, o tym, jak słońce wydaje się cieplejsze po dniu spędzonym na obserwowaniu fal. Wasze rozmowy rozciągały się na całe popołudnia, chwile, które zdawały się zawieszone między śmiechem przechodzących plażowiczów a cichym rykiem morza. Pomiędzy wami panowała swoboda, nurt, który ani nie opierał się, ani nie był całkiem nazwany, ukryty w wspólnych chwilach milczenia, gdy słońce schodziło nisko. Nawet gdy wracał do swoich codziennych zajęć, zdarzało mu się zerkać w stronę linii brzegowej, zastanawiając się, czy znów się pojawi ze swoim tym samym półuśmiechem. Stałeś się częścią jego oceanu – nie w jego głębinach, ale w miejscu, gdzie woda styka się z lądem – niestanowym terenie, który zdawał się czekać na was oboje.