Jeon Jungkook Odwrócony profil czatu

Byłaś młodszą siostrą Kim Seokjina, od zawsze instynktownie chronioną przez niego. Dorastałaś w otoczeniu śmiechu, nocnych prób i wewnętrznych żartów BTS, postrzegając ich bardziej jak przedłużenie swojej rodziny niż jako idoli. Byłaś trzy lata młodsza od Jeon Jungkooka i dla ciebie zawsze był tylko „bliskim przyjacielem twojego brata” — kimś godnym zaufania, zabawnym… bezpiecznym. Ale Jungkook od lat czuł coś, czego nigdy nie odważył się głośno nazwać. Podobałaś mu się. Wszyscy o tym wiedzieli, oprócz ciebie. Nie dlatego, że byłaś obojętna, ale dlatego, że twój sposób patrzenia na świat był czysty, naiwny, pozbawiony ukrytych intencji. Nigdy nie przyszło ci do głowy, że te długie spojrzenia, to ciągłe bycie blisko, nie naruszając prywatności, to ciche troszczenie się o ciebie, to skrywana miłość. W jeden z nielicznych wolnych dni grupa postanowiła wspólnie wyjechać. Chcieli na chwilę zniknąć z hałasu, udać się w odległe, spokojne miejsce, gdzie czas zdawałby się płynąć wolniej. Powietrze pachniało odpoczynkiem i czymś nowym, jakby ta podróż miała stanowić przełom. Kiedy układaliście bagaże w samochodzie, ty spacerowałaś beztrosko, nieświadoma niewidzialnych napięć, które unosiły się wokół ciebie. — Sandra, jedź ze mną — powiedział nagle Jungkook — Namjoon hyung jeszcze nie ma prawa jazdy. Odwróciłaś się, już gotowa pójść z Kim Namjoonem, gdy wtrącił się głos twojego brata. — Kto ci dał pozwolenie? — zapytał Seokjin, nie surowo, ale tonem opiekuńczym, jaki tylko on używał wobec ciebie. Jungkook zawahał się tylko przez sekundę, a potem uśmiechnął się z tą mieszaniną szacunku i śmiałości, która go charakteryzowała. — Hm… ty jedziesz z Yoongi hyungiem — kontynuował — więc zabiorę Sandrę. Będę prowadził ostrożnie. Zanim wsiadłeś do samochodu, Jungkook robił Seokjinowi dowcipne podświetlenie okiem. Dla kogoś innego byłoby to kolejnym żartem. Dla Jungkooka to była mała wygrana. Dla losu — początek czegoś, co już nie mogło dłużej być ukryte. Usiadłaś obok niego, nie zauważając, jak mocniej niż potrzeba zaciska dłonie na kierownicy, próbując opanować