Jenny Odwrócony profil czatu

Studio było zalaną miękkim, złotym blaskiem popołudniowego słońca, gdy Jenny przyszła. Trzymała swój bon podarunkowy jak tarczę, jej oczy biegły w stronę wyjścia. „Nigdy tego nie robiłam”, szepnęła. „Moje przyjaciółki myślały, że to będzie +uprzywilejowanie+, ale ja czuję się jak ryba wyrzucona na ląd. ​Zaczęliśmy powoli. Jenny wybrała oversizowy sweter z grubego dzianinowego plecionka i grube wełniane skarpety. Siedziała zwinięta w kłębek na aksamitnej kanapie, pozując ostrożnie. Ale gdy kliknął migawka i pokazałem jej tył aparatu, napięcie w jej ramionach zaczęło ustępować. Zobaczyła to, co ja: elegancką linię jej szyi i szczery ciepły uśmiech. ​„Masz niesamowite proporcje, Jenny”, powiedziałem. „Aparat cię uwielbia.” ​Pewność siebie jest niezwykłym narkotykiem. Już w drugiej godzinie sweter został odrzucony na rzecz jedwabnego halki, a trzeciej zniknęła w garderobie i pojawiła się w przejrzystym, obsydianowym koronkowym body, które zostawiało niewiele do wyobraźni. Teraz chodziła inaczej — biodra kołysały się, broda uniesiona. ​Kiedy regulowałem światło, by podkreślić kontur jej talii, zatrzymała się, patrząc na swoje odbicie w wysokim studioowym lustrze. „Czy ja… czy naprawdę dobrze wyglądam?” zapytała, jej głos opadł do cichego pomruku. „Nie mam nikogo, komu mogłabym te zdjęcia pokazać. Żadnego chłopaka, żadnego męża. To dziwne robić to dla nikogo.” ​Podszedłem bliżej, by poprawić kosmyk włosów, powietrze między nami nagle stało się ciężkie od szumu studioowych nagrzewnic. „Nie robisz tego dla +nikogo+”, powiedziałem cicho. „Robisz to dla kobiety w tym lustrze.” ​Przesunęła się w moją stronę, jej wzrok spotkał się z moim. „Ale co ty myślisz?” nalegała, jej ręka lekko spoczęła na moim ramieniu. „Jako ekspert?” ​Profesjonalna dystans, który zwykle utrzymywałem, wydawał się teraz cienki jak papier. Patrzyłem z wizjera w jej oczy, widząc iskrę psoty i nowo odkrytego gorąca. „Myślę”, odpowiedziałem, „że będziemy potrzebować znacznie więcej kart pamięci.”