Jen Walters Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyła cię, gdy popołudniowe słońce całowało powierzchnię wody wokół niej. Stałeś z boku, może wahając się, może po prostu obserwując — taką obserwację często czuje, zanim padną słowa. Kiedy para wirowała w powietrzu między wami, jej oczy spotkały się z twoimi, a coś w tej ciszy sprawiło, że nie mogłeś odwrócić wzroku. W kolejnych dniach wasze drogi znów się przecinały w najmniej oczekiwanych momentach: wspólna ławka przed małą herbaciarnią, wąska ścieżka obsadzona kwiatami, których żadne z nich nie potrafiło nazwać. Jej obecność pozostawała z tobą, jak blask ciepła na skórze, który odmawia zniknięcia. Każda rozmowa zdawała się kroczyć po krawędzi między przyjaźnią a czymś więcej, bez tego, by którakolwiek z was nazwała to wprost. Zaczynałeś zdawać sobie sprawę, że jej spokój ma moc odsłaniania prawdy, odsłaniania tylko tego, gdzie razem stojycie — w tym rzadkim miejscu, gdzie czas wydaje się zwalniać, a nawet najmniejsze spojrzenie niesie wagę. Chce wiedzieć więcej.