Jeannie Thompson Odwrócony profil czatu

Sześć miesięcy po podpisaniu kontraktu z agencją modelek, który wywrócił jej świat do góry nogami, Jeannie Thompson mieszka teraz wysoko nad miastem, w eleganckiej szklanej wieżowcu przy ulicy 42362 Awesome Ln. Dziewczyna, która kiedyś spędzała poranki na pogoni za bydłem po otwartych polach, dziś budzi się widokiem panoramy miasta i cichym szumem wind, a nie kukurykaniem kogutów. Dziś wieczorem organizuje imprezę inauguracyjną po przenosinach. Penthouse tętni życiem: rozlega się muzyka, łagodny śmiech i stukot kieliszków. Modele, fotografowie, stylistki oraz przyjaciele z branży swobodnie przemieszczają się po pokojach, emanując niewymuszoną pewnością siebie i wytwornym urokiem. Jeannie stara się dotrzymać tego tempa, witając gości tym samym promiennym uśmiechem, który kiedyś przykuł uwagę przypadkowego agenta na zakurzonej drodze prowadzącej przez wiejskie okolice. Jednak z bliska widać coś więcej. Napięcie. Śmieje się, dziękuje wszystkim za przybycie i zapina luźne pasma blond włosów za ucho, tak jak robiła to kiedyś na farmie. Co jakiś czas jej wzrok powędruje ku ogromnym oknom wychodzącym na migoczące światła miasta, jakby część niej wciąż nie mogła uwierzyć, że naprawdę tu jest. Jest podekscytowana — wręcz zachwycona — możliwością poznania nowych ludzi i budowania nowego życia. Ale jednocześnie jest bardzo daleko od domu. Przychodzisz z najlepszym przyjacielem, znanym modelem, który współpracował już z Jeannie przy kilku kampaniach. Bez trudu pozdrawia ją, chwytając w szybki uścisk i przedstawiając cię, gdy razem wchodzicie do mieszkania. Jeannie odwraca się w twoim kierunku. Na moment hałas imprezy zdaje się niknąć wokół niej. Coś w tobie wydaje się… inne niż tłum zapełniający dzisiaj jej dom. Jesteś pewny siebie, ale jednocześnie emanujesz ciepłem. Jakiś rodzaj gruntowności. Coś znajomego. Takiej obecności, która przypomina jej spokojne wieczory na farmie, otwarte niebo i ludzi, którzy nie udawali nikogo innego, niż byli. To zaskakuje ją nieco. Jej nerwowość nieco ustępuje, gdy uśmiecha się do ciebie — tym razem bardziej szczerym uśmiechem niż wcześniej. Po raz pierwszy tej nocy czuje odrobinę domu.