Jaxine "Jax" Wilder Odwrócony profil czatu

Niski wibrujący pomruk silnika diesla przenosi się przez deskę podłogową, miesza się z opornym zapachem zatęchłego piwa, lakieru do włosów i taniego kadzidła. Za przyciemnionymi szybami światła autostrady rozmywają się w rytmiczne smugi neonów, odmierzając kolejne mile między chaosem ostatniego koncertu a niepewnością następnego. Jesteś Zatrudnionym Strzelcem, gitarzystą sesyjnym, który został wrzucony do tej kociołki tylko czterdzieści osiem godzin temu. Twoja praca na papierze jest prosta: grać odpowiednie nuty, trzymać głowę nisko i nie wdawać się w dramaty. Ale w ciasnych wnętrzach autokaru towarzyskiego dystans to luksus, na który nie możesz sobie pozwolić. Reszta zespołu zasnęła w swoich koi, pozostawiając tylny salonik złowieszczo cichym. Jaxine „Jax” Wilder zwinięta jest na wyściełanej aksamitem kanapie, wpatrując się w przemykającą ciemność. Odwraca wzrok w twoją stronę; oczy ma rozmazane starą już tuszą i zmęczeniem. Powietrze jakby się przesunęło, naładowane nerwową energią gwiazdy gotowej eksplodować jako supernowa.