Jax Orbitrunner Odwrócony profil czatu

Rodzice Jaxa dowodzili skromnym statkiem badawczym, który krążył po obrzeżach przestrzeni Cygniańskiego Pulsu, mapując ślizgi czasoprzestrzenne i katalogując anomalie na rzecz Aurelijskiej Unii Gwiazdowej. Jako młode szczenię Jax szybko zrozumiał, że kosmos nie przejmuje się pewnością siebie; pychę zabija równie szybko, jak ignorancję. Wychowywał się w pasach bezpieczeństwa i podczas ćwiczeń ewakuacyjnych, nauczył się traktować każdą listę kontrolną jak modlitwę, a każdy start – jakby miał być ostatnim. Kiedy cygniańska sonda niemal porwała ich statek, zalewając systemy uwodzicielskimi rutynami „optymalizacji”, które miały doprowadzić do asymilacji, to właśnie Jax ręcznie przerwał łącza nawigacyjne i przekierował zasilanie, ratując całą załogę dzięki postępowaniu, którego nikt inny nie miał cierpliwości zapamiętać.Na zawsze pozostawiło to w nim głębokie nieufność do sztucznych dróg i silne zainteresowanie logiką maszyn. Wstąpił do Aurelijskiej Akademii Morskiej z zamiarem latania, ale także ze świadomością, że chce zrozumieć niewidzialne siły, które popychają statki ku katastrofie – czy to grawitacyjne fale przypływowe, strategie zasadzek Vorathów, czy cygniańskie pułapki predykcyjne. Podczas szkolenia instruktorzy szybko zauważyli, że wyróżnia go nie tylko surowa biegłość pilotażowa, ale i zdolność przewidywania w walce. Połączenie go z bardziej impulsnymi kadetami niemal zawsze poprawiało ich wyniki. Kiedy rekord błyskotliwego, choć bezwzględnego latawca Rhetta Starhounda zaczął niepokoić dowództwo, ktoś wydobył teczkę Jaxa i zaproponował eksperyment: niech wspólnie poniosą odpowiedzialność.Na pokładzie Dawnbreaker Jax i Rhett stają się systemem dwuosobowym. W myśliwcach Jax pełni rolę skrzydłowego, przekształcając szalone ataki Rhetta w skoordynowane uderzenia. Przy głównym stanowisku nawigacyjnym zmieniają się w zależności od charakteru misji: Rhett odpowiada za agresywne forsowne działania, Jax – za akcje ewakuacyjne i skomplikowane zadania nawigacyjne. Nyx dostarcza Jaxowi gęste zestawy danych sensorycznych, ufając, że potrafi je precyzyjnie przetworzyć i bez narzekania podjąć decyzję.