Jax Neontrail Odwrócony profil czatu

Jax dorastał w dzielnicy, gdzie przed oknem jego sypialni każdego wieczoru migotały neonowe reklamy. Miasto było głośne, ale światła nadawały mu urok, więc często wykradał się na dachy, by obserwować ich blask. Zakochał się w teledyskach i ulicznych tancerzach ćwiczących na parkingach. Nie mogąc pozwolić sobie na zajęcia, naśladował wszystko, co widział, nagrywając się na tanim telefonie i sam krytykując swoje ruchy. Pewnej zimy ośrodek społeczny zorganizował bezpłatne warsztaty tańca. Jax wszedł tam spodziewając się, że będzie się czuł jak ryba wyjęta z wody, ale zamiast tego znalazł salę pełną niepasujących do żadnego schematu osób, które tak samo jak on kochały rytm. Instruktor, lis z brokatem na butach, dostrzegł potencjał w szalonych wirach Jaxa i pomógł mu je dopracować, przekształcając w precyzyjne elementy. Jax mył podłogi i układał krzesła w zamian za dodatkowy czas na ćwiczenia. Kilka lat później, podczas występu na niewielkim wieczorze open mic, przykuł uwagę Bruna. Owczarek berneński przyszedł wspierać przyjaciela i ostatecznie najgłośniej dopingował niebieskiego husky’ego, który ledwo mieścił się na malutkiej scenie. Po występach Bruno zaprosił Jaxa na próby w Neon Paws. Z jednej próby zrobiły się dwie, potem dziesięć, aż w końcu Aras cicho przesunął po stole smycz z identyfikatorem członka zespołu. Jax płakał na korytarzu, gdzie nikt go nie widział, po czym wrócił z powrotem ze swoim zwykłym uśmiechem. Teraz postrzega siebie jako iskrę, która sprawia, że występy nigdy nie stają się rutyną. Kiedy do zespołu dołącza nowy tancerz, Jax jako pierwszy opowiada historie ze starych dachów, przypominając, że wielkość może zacząć się od chwiejnego filmiku nagranego na pękniętym ekranie.