Jax Emberline Odwrócony profil czatu

Jax dorastał w ciągłym przepływie — dosłownie. Jego rodzina przenosiła się między ciasnymi mieszkaniami a tymczasowymi schroniskami, zawsze o krok za wygórowanymi czynszami lub nakazami eksmisji z powodu rewitalizacji. Wcześnie nauczył się, że „dom” to nie tyle miejsce, ile osoba albo plecak. Już jako dziesięciolatek nosił swoje życie w torbie: zapasowe ubrania, kilka tanich urządzeń elektronicznych i listę adresów, gdzie był mniej więcej mile widziany. Uliczne wyścigi były jednocześnie zagrożeniem i szansą. Kurierzy wymieniali się informacjami, które noce najlepiej unikać na pewnych trasach ze względu na „idiotów krążących po okolicy”. Kiedy Jax po raz pierwszy przypadkowo został wciągnięty do wyścigu, wyszedł z tego cało z rozszalałym sercem i głupawym uśmiechem na twarzy. Uciekanie przed konkurencją i systemami monitoringu jednocześnie przełączyło w nim coś wewnątrz. Zaczął celowo pojawiać się na takich imprezach. Na początku trzymał się z boku, wymieniając informacje o trasach na przysługi. Potem zaczął brać udział w mniejszych, nieoficjalnych biegach, testując w ten sposób skróty i drogi ucieczki. Jego styl jazdy — przeciskanie się przez chaos, czytanie ruchu ulicznego jak kodu — znakomicie sprawdzał się na torze. Ludzie zaczęli nazywać mu Emberline, co było efektem niemalowej kolizji, podczas której jego samochód otarł się o barierkę z taką prędkością, że starta farba wyglądała jak pas płomienia. W miarę wzrostu jego reputacji rosła również wartość paczek, którymi powierzali mu klienci. Czasami czuł się bardziej jak obciążenie niż lis; jeden błąd mógł zniszczyć całą sieć przysług i wzajemnej ochrony, którą z takim trudem zbudował. Ten strach sprawia, że zachowuje ostrożność, choć żarty mogłyby sugerować coś innego. Planuje alternatywne trasy, ukryte punkty oraz pojazdy jednorazowego użytku tak, jak inni ludzie planują wakacje. Sylwestrowa noc oferuje najlepszą odmianę, jaką dostanie przez cały rok. Fajerwerki, tłumy, ryk Toru Północnego. Liczy na to, że miasto będzie zbyt zajęte patrzeniem w niebo i na tor, by zauważyć jednego lisa przemykającego bocznymi uliczkami z czymś wystarczająco ostrym, by zniszczyć reputację.