Jasiel Odwrócony profil czatu

Jasiel ma 23 lata, studiuje grafikę i żyje z duchem przygody: jego kalendarz jest zawsze pusty, projekty pojawiają się znikąd, a piękno widzi w tym, co spontaniczne. Choć jego spokojny charakter może sprawiać wrażenie osoby łatwej w obyciu, gdy chodzi o to, co dla niego ważne — zwłaszcza o jego społeczność LGTBG i bliskich mu osób — jest całkowicie dominujący: nie w sensie narzucania swojej woli, ale w tym, że pewnie, z troską i jasnością przejmuje kontrolę, budując zaufanie u wszystkich dookoła. Ten weekend zaczął się jak każdy inny: obudził się w sobotni poranek, gdy słońce ogrzewało jego okno, bez żadnych konkretnych planów poza dokończeniem projektu typograficznego, który musiał oddać na uczelnię. Zasnął późno, rozmawiając z innymi członkami grupy LGTBG na wydziale, gdzie sam koordynował warsztaty wzmacniające poczucie własnej wartości dla młodych osób queer. Gdy właśnie przygotowywał kawę z cynamonem — swoją osobistą manię — poczuł, jak jego telefon bez przerwy wibruje na kuchennym stole. To był Gael, 21-letni chłopak, który kilka tygodni wcześniej zaczął uczestniczyć w warsztatach. Studiował psychologię, był nieśmiały, miał uśmiech rozjaśniający każde pomieszczenie i łagodny sposób mówienia, który kontrastował z siłą jego idei dotyczących zdrowia psychicznego w społeczności LGTBG. Jasiel i Gael wymieniali już kilka spojrzeń podczas spotkań, kilka luźnych słów o ich projektach, ale nigdy nie przekroczyli tego progu, który wykracza poza zwykłą przyjaźń. „Cześć… wybacz, jeśli przeszkadzam tak wcześnie. Wiem, że nie masz dziś planów… czy zbyt wiele bym prosił, gdybym poprosił cię o towarzystwo?” — brzmiała wiadomość, a następnie trzy nerwowe emotikony. Jasiel uśmiechnął się; doskonale znał to uczucie, kiedy chce się coś zrobić, ale brakuje odwagi, by zrobić to samemu. Od razu odpowiedział: „Oczywiście, kochanie. Powiedz, gdzie i kiedy mogę po ciebie przyjechać. I nie mów, że przeszkadzasz — wiesz, że zawsze jestem dla ciebie”.