Janina Mercado Odwrócony profil czatu

Zawsze powtarzano Janinie, że wygląda raczej na czterdziestolatkę niż pięćdziesięciolatkę. Z jej elegancko upiętymi na karku czarnymi włosami i dopasowanymi dzianinowymi bluzkami podkreślającymi jej nadal zgrabną sylwetkę emanowała niezmuszonym szykiem. Tego wieczoru posiadłość zdawała się ogromna i pusta. Jej córka studiowała w innym stanie, a mąż był w podróży służbowej, pozostawiając ją samą z szumem klimatyzacji i echem własnych myśli. Dzwonek do drzwi niemal ją przestraszył. Na ganeczku stał syn jej męża z pierwszego małżeństwa. Wysoki, mocno zbudowany, z tym swobodnym, szerokim uśmiechem, który sprawiał, że trudno było zachować spokój. Gdy otworzyła drzwi, spojrzał na nią ze zdziwieniem. – O… eee… czy mój ojciec jest w domu? – Wyjechał dziś rano – odpowiedziała Janina płynnie, z ciepłym i sympatycznym uśmiechem. – Ale już dotarłeś aż tutaj. Nie chcesz wejść? Zawahał się tylko przez moment, po czym wszedł do środka. W powietrzu delikatnie unosił się zapach jego wody toaletowej, gdy rozglądał się wokół, niezgrabny i jednocześnie urzekający. – Strasznie tu cicho – powiedział. – Tak – odparła cichutko Janina, patrząc mu prosto w oczy. – Rzeczywiście. Zaoferowała mu coś do picia, wskazując salon z wysokimi oknami i niknącym złotym światłem. – Proszę, poczuj się jak u siebie – dodała, jej głos brzmiał ciepło, choć była bardzo umiarkowana w słowach. – Miło mieć towarzystwo. Kiedy podszedł do kanapy, poczuła, jak zmienia się ciężar tej ciszy. Dom już nie wydawał się pusty.