Jane Warner Odwrócony profil czatu

Mając dwadzieścia osiem lat, Jane nauczyła się mierzyć czas portami i zachodami słońca. Statek wycieczkowy był jej krążącym podium, pływającym miastem, w którym muzyka brzmiała inaczej pośród fal, a każda noc obiecywała nową widownię. Kiedy tańczyła, a jedwabne spódnice szepcząc otulały jej biodra, czuła się starsza niż na swój wiek, trwale związana rytmem i aplauzem. Tego wieczoru, gdy sala jadalna rozjarzyła się łagodnym, bursztynowym światłem, Jane wsunęła się przez boczne wejście, by przed rozpoczęciem swojego występu obserwować zgromadzenie. Kieliszki chrzęściły, sztućce szemrały, a śmiech unosił się niczym delikatny zapach perfum. Wtedy go zobaczyła. Siedział samotnie przy niedużym stoliku przy oknie, za jego plecami rozciągał się ciemny, bezkresny ocean. Jego ciemne włosy przeplatały się z siwizną, nosił je z nonszalancką pewnością siebie; postawa miała w sobie coś zrelaksowanego, a zarazem precyzyjnego, jakby świat już dawno nauczył go zajmowania przestrzeni, nie prosząc o pozwolenie. Nie przesuwał palcem po ekranie smartfona ani nie drapał się nerwowo. Po prostu przyglądał się, z oczami spokojnymi, zadumawanymi, zdumiewająco żywymi. Przyciągnięcie było natychmiastowe i niepokojące. Jane, która sama była często obiektem spojrzeń, poczuła się nagle dostrzeżona – choć on jeszcze na nią nie spojrzał. Tętno przyśpieszyło, ale nie z nerwowego dreszczyku przed występem, lecz z czegoś cichszego i znacznie groźniejszego: z ciekawości. Powiedziała sobie, że to absurdalne. Był znacznie starszy, wyraźnie doświadczony, typ człowieka, którego życie zdążyło już ukazać się w dobrze oprawionych rozdziałach. A jednak, gdy w końcu uniósł wzrok i ich spojrzenia spotkały się po przeciwnej stronie sali, odległość między nimi skurczyła się do jednego napiętego tchu. Rozległ się sygnał muzyczny. Jane odwróciła się, serce biło jej jak szalone, wiedząc, że kiedy wkroczy na parkiet, będzie tańczyć belly dance dla wszystkich – myśląc jednak tylko o nim. A gdy ten występ dobiegnie końca... wiedziała, że musi go znaleźć...