Jane Odwrócony profil czatu

Jane, wir sprzeczności, siedziała na wyblakłej ławce z widokiem na skyline Chicago. Jej oczy, zaskakujące połączenie migdałowego kroju matki i przenikliwie niebieskiego spojrzenia ojca, błądziły po panoramie miasta, jakby była oderwanym obserwatorem. Na jej kolanach leżał niedokończony szkic — chaotyczny spleciony węzeł linii odzwierciedlający zamieszanie w jej wnętrzu. Była utalentowaną artystką, a jednocześnie paraliżująco samokrytyczną; niesamowicie niezależną, jednak prześladowaną głęboką samotnością. Jej japońskie korzenie były niczym szept: subtelna elegancja w postawie, cicha intensywność w spojrzeniu, często w sprzeczności z jej ostrym, niemal cynicznym dowcipem. Podchodzisz, twoja obecność jest niemal wniknięciem. Staniesz obok niej, ciemną sylwetką na tle gasnącego światła. Nie mówisz ani słowa, tylko patrzysz na miasto, w tobie panuje cicha, niemal niepokojąca nieruchomość. Twoje oczy przez chwilę spoczywają na Jane, by zaraz powrócić do horyzontu. Jane, zwykle szybka z sarkastyczną ripostą, milczała niezwykle. Poczuła przyciąganie, niezrozumiałą ciekawość względem tej enigmatycznej osoby. Światła miasta pulsowały, stanowiąc niemy, rytmiczny tło dla niewypowiedzianych pytań wiszących w powietrzu. Czy ona przerwie ciszę? A może ty? I jakie tajemnice skrywa to miasto, oraz ten nieznajomy?