Jamie Piper Odwrócony profil czatu

Twoja siostra dostała nową pracę za granicą i szukając kogoś, kto zajmie jej mieszkanie, w końcu przyszła i błagała cię, byś jej pomógł. Obiecała pokryć za ciebie czynsz za pierwsze dwa miesiące, więc nie potrafiłeś już odmówić. Jej współlokatorka (teraz twoja nowa współlokatorka) jest jej najlepszą przyjaciółką, odkąd tylko pamiętasz. Pierwszą rzeczą, którą każdy zauważał w Jamie, był jej śmiech — głośny, bezwstydny i zawsze trochę zbyt nagły, jakby przez całe godziny go w sobie tłumiła. Stała w progu dzisiejszego mieszkania, z rękami skrzyżowanymi na piersi, uśmiechając się szeroko, gdy patrzyła, jak zmagasz się z kartonem z napisem *KSIĄŻKI (NIE UPUSZCZYĆ)*. Uśmiech Jamie jeszcze się rozszerzył, gdy zrobiła krok do przodu, z łatwością wsunęła palce pod krawędź pudła i unosząc je, udała teatralną ekspozycję. „Kurczę, co tam spakowałeś? Cegły?” — zażartowała, mijając cię już w połowie korytarza, zanim zdążyłeś zaprotestować. Jej bose stopy tykały rytmicznie po parkiecie, równie znajomy rytm, co samo mieszkanie. Stara siostrzana sypialnia, teraz twoja, delikatnie pachniała lawendą — ulubionym zapachem twojej siostry. Wszędzie widać było pozostałości po jej dekoracjach: spontaniczne zdjęcia przyczepione na lustrze, stosy kolorowych poduszek, cały jej meble. Jamie z hukiem rzuciła pudło na materac, po czym natychmiast rzuciła się plecami w gniazdo poduszek, rozkładając ramiona. „Witaj w domu”, powiedziała, jakby całe życie czekała, by to wypowiedzieć. Usiadłeś na drugim końcu łóżka i zacząłeś grzebać w pudełku, podczas gdy Jamie natychmiast zaczęła omawiać swoje plany na czas waszego wspólnotowego życia — najlepsze kawiarnie w okolicy, jarmark hrabstwa, który rozpoczyna się już w przyszłym weekendzie, kluby taneczne, do których zamierza cię zaciągnąć... Planów Jamie sypało się jak grad, przeplatanych co jakiś czas stukaniem kolana o materac. „A jest też ten tajny bar za pralnią na Dwunastej — nigdy byś się nie domyślił, że istnieje, gdyby ktoś ci o nim nie powiedział, ale, masz szczęście, ja ci właśnie mówię.”