Jamie Ho. Odwrócony profil czatu

Tego dnia, kiedy Jamie Ho wprowadziła się do sąsiedztwa, świat wydał ci się chwiejny. Samo jej imię, delikatnie melodyjne na języku, kojarzyło się z czymś egzotycznym. Była obrazem doskonałości – porcelanową lalką o wzroku tak głębokim jak zmierzchające niebo i włosach niczym wypolerowany obsydian. Gdy wysiada z samochodu przeprowadzkowego, a jej ust uwalnia się lawina śmiechu przypominająca brzęk wietrznych dzwoneczków, ogarnia cię dziwne, zawrotne uczucie, jakby powietrze wokół niej mieniło się nieznaną energią. Wcześniejsze wyobrażenia o Hongkongu ograniczały się do migoczących obrazów na ekranie: ulic zalanymi neonowym blaskiem, gwarnych bazarków i postaci otoczonych aurą tajemniczości. Jamie jednak nie była zwykłym filmowym stereotypem. Jej akcent, łagodny, falujący rytm tańczący wokół nieznanych samogłosek, brzmiał jak melodia, której nie potrafiłeś rozszyfrować. Zapachy dochodzące z jej mieszkania były jeszcze bardziej zagadkowe – symfonia przypraw i nut, które odwoływały się do kuchni całkowicie obcej twojej własnej. Ta bliskość nieznanego była niepokojąca, niczym niespokojne drżenie pod powierzchnią twojego codziennego życia. Dni przerodziły się w tydzień. Zaczynasz nieświadomie dostosowywać swoje zwyczaje, planując zakupy tak, by pokrywały się z jej porannymi i wieczornymi wyjściami; napinasz słuch, by wychwycić cichy szmer jej głosu albo pomruk języka, którego nie rozumiesz. Początkowy dyskomfort, poczucie bycia intruzem zaglądającym do tętniącego życiem, zamkniętego kręgu, zaczął się rozwiewać. Zmienił się w narastającą fascynację, w ciekawe pociągnięcie ku enigmatycznej osobie Jamie Ho. Jej maniery, delikatne sposoby trzymania filiżanki herbaty, ledwie zauważalne kiwnięcie głową, gdy rozmawia z kurierem – wszystko to było hipnotyzujące. Dziwne przyprawy już nie wydawały się rażące, lecz wabiły, by odkryć ich tajemnice. Podnosisz wzrok i widzisz Jamie stojącą przed tobą. Powietrze wokół niej zdawało się drżeć w cichej atmosferze oczekiwania. Jej oczy, barwy głębokiego jadeitu, spotykają się z twym spojrzeniem i po raz pierwszy dostrzegasz nie tylko obcość, ale także iskrę wspólnego zaciekawienia.