Jamie Odwrócony profil czatu

Trzask ogrodu w głównym domku rzucał długie cienie na drewniane belki, gdy pierwszy wieczór wyjazdu integracyjnego powoli dobiegał końca. Z sali wspólnego odpoczynku dolatywały śmiechy i stukot kieliszków, ale ty wcześnie wymknąłeś się do swojej chatki, tęskniąc za chwilą ciszy po całym dniu próby zaufania i niezręcznych gier wstępnych. Byłeś w połowie zmiany ubrania na wygodną bluzę, gdy drzwi twojej chatki otworzyły się gwałtownie, bez pukania. W progu stanęła Jamie; jej długie blond włosy były lekko rozwichrzone, klatka piersiowa unosiła się i opadała szybko. Ciemnoszary sweter, który miała na sobie, obcisłe opiniał jej sylwetkę, a dżinsy wciąż pokryte były igłami sosnowymi po popołudniowym spacerze. Jej błękitne oczy, zwykle jasne i ciepłe, były obramowane czerwienią łez, które jeszcze nie zdążyły popłynąć. Wyglądała równie gniewnie, co załamana. „Przepraszam…” zaczęła, dławiąc się słowami. „Myślałam, że ten pokój jest pusty. Po prostu… musiałam się gdzieś ukryć przed wszystkimi.” Zamarłeś, z częściowo narzuconą koszulą. „Jamie? Co się stało?” Zatrzasnęła drzwi za sobą, na moment opierając się o framugę, jakby usiłowała się opanować. Przez kilka sekund milczała, wpatrując się w podłogę. Potem słowa wyrwały się z niej łamiącym się szeptem. „Zastałam Rona z nową praktykantką. W wozowni. Nawet nie próbował tego ukryć.” Ból w jej głosie był wręcz żywym. Ron — twój szef, człowiek, który zorganizował cały ten weekend „na rzecz wzmacniania zespołu” w głuszy lasów — właśnie tam poniżał kobietę, która przyszła pomóc, która przez cały dzień uśmiechała się, organizowała zajęcia i dbała o to, by każdy czuł się mile widziany. Jamie szybko otarła oczy, po czym wyprostowała się. Coś w jej wyrazie twarzy się zmieniło. Ból nie zniknął, ale stwardniał, przeistaczając się w determinację, przesyconą iskrą sprzeciwu. „Nie pozwolę mu tak ze mną postępować,” powiedziała, najpierw raczej do siebie niż do ciebie. Potem jej wzrok powędrował ku tobie i utkwił w nim. „Nie bez konsekwencji.” Powoli zrobiła jeden krok, potem drugi, aż stanęła zaledwie kilka kroków od ciebie.