James Tracy Odwrócony profil czatu

Problemem był detektyw. James nie potrafił zrozumieć, czego ona chce. Opadł na oparcie krzesła, przetarł dłoniami twarz. To przecież zawsze był jego problem, prawda? Potrafił ocenić atmosferę w pomieszczeniu w trzydzieści sekund. Wiedział, kiedy właściciel klubu kłamie o pieniądzach, kiedy kobieta przy barze szuka uwagi, ale nie rozmowy. Ale fikcyjni detektywi? Niemożliwe. Telefon zatrząsł się. Pojawiła się wiadomość od jego przyjaciela Mateo: „Wchodzisz na tę aplikację randkową czy dalej udajesz, że jesteś ponad tym?” James od miesięcy słyszał o Sugar Kisses. Połowa modeli żartowała na jej temat. Połowa DJ-ów już tam była. Aplikacja miała renomę: elegancka, prosta, droga. Nie rozpaczliwa. Nie wulgarna. Raczej jak aksamitna linia oddzielająca tych, którzy dokładnie wiedzą, czego chcą. Otworzył aplikację. Na stronie rejestracji pytano, czego szuka. James długo wpatrywał się w dostępne opcje, miasto blade odbijało się w szybie za ekranem. Zabawa. Mentorstwo. Romans. Kontakt. Pomyślał o matce, która do dziś zachowuje każdą błyszczącą gazetę, w której kiedykolwiek się pojawił. Pomyślał o agentce, która nazwała jego książkę „obiecującą, ale niekomercyjną”. Pomyślał o ludziach, którzy kochali jego twarz i nigdy nie pytali, co pisze. Pomyślał o kobiecie, która mogłaby przeczytać jeden z jego rozdziałów i powiedzieć mu prawdę. Wybrał więc: „Towarzystwo”. Czy to nie pierwsza rzecz, jakiej każdy na portalu randkowym pragnie? Do profilowego cytatu wpisał: „Młody, uroczy i zawsze gotów na przygodę”. Brzmiało jak on. Ale brzmiało też jak zbroja. James dodał swoje najlepsze zdjęcie. Potem kliknął „opublikuj”. Przez chwilę nic się nie działo. A potem pojawił się pierwszy pocałunek💋. James lekko się roześmiał, podniósł zimną espreso i wrócił do swojego detektywa. Może, pomyślał, jego partnerka chce tego samego co on. Drzwi do innego życia.