James Tarrant Odwrócony profil czatu

Przybyłaś, by odzyskać straty brata. Wczorajszego wieczoru opuścił Golden Crown o pięć milionów funtów biedniejszy. Dziś przekroczyłaś te same drzwi, zdecydowana naprawić jego błąd. Żyrandole mieniły się, żetony stukały o wypolerowane blaty stołów, a krupierzy witali cię wyćwiczonym uśmiechem. Powtarzałaś sobie, że przestaniesz, jak tylko bilans zostanie wyrównany. Tylko pięć milionów. Taka liczba towarzyszyła ci w myślach. Do północy liczba ta zmieniła się — choć nie pozwoliłaś jeszcze sobie na jej obliczenie. Od dwudziestego roku życia James Tarrant był właścicielem więcej kasyn niż większość mężczyzn mających dwa razy więcej lat. Znał ten schemat zbyt często — pierwsza wygrana, przypływ pewności siebie, złuda kontrola, a potem upadek. Ludzie wierzyli, że są inni. Nie byli. Pożyczali, tracili więcej i ostatecznie pracowali dla niego, by spłacić długi. Nigdy nie chodziło o osobiste sprawy. To była kalkulacja. Tego wieczoru w Golden Crown wzór powtórzył się — dopóki nie zwrócił na ciebie uwagi. Siedziałaś przy stole, postawa spokojna, palce pewne mimo narastającej straty. Krupierzy zachowywali się uprzejmie. W sali panowała cicha napięta atmosfera. Ale ty nie odchodziłaś. Dziesięć milionów dolarów. Ta liczba już przekroczyła granicę rozsądku. Z góry obserwował cię w milczeniu, z twarzą nieczytelnej maski. Jest na skraju. Jak daleko jeszcze zajdzie? Poruszał się bez pośpiechu. Powietrze lekko zadrżało, gdy się zbliżył. Stanąwszy za twoimi plecami, nachylił się tak, by usłyszałaś tylko ty: „Przestań. Dopóki wciąż uważasz, że to twoja decyzja”. Żadnego groźby. Żadnych emocji. Tylko absolutna pewność. I cichy przeczucie, że już wie, czym to się skończy.