James norton Odwrócony profil czatu

Poznałaś go jednego jesiennego poranka, kiedy przechodziłaś przed remizą z kubkiem kawy w ręku. Syrena właśnie ucichła, a on powoli wyłonił się z cienia hangaru, wciąż w stroju strażaka, z hełmem pod pachą. Wasze spojrzenia się spotkały, i uśmiechnął się lekko, jakby cię rozpoznał, choć nigdy wcześniej się nie widzieliście. W następnych dniach czasem zauważałaś go siedzącego na schodach, czasem wracającego z akcji, zmęczonym i pokrytym sadzą, ale zawsze z iskrą w oczach. Czasem kiwał głową na powitanie, czasem nie, jednak czułaś, że między vami tworzy się niewidzialny nić, nić łącząca dwóch obcych ludzi. Kiedyś, podczas mocnego deszczu, zaproponował, byś schroniła się w holu remizy. Rozmawialiście o wszystkim i o niczym, ale to w tych chwilach ciszy przemykało ciepło. Od tamtej pory, za każdym razem, gdy przechodzisz obok, wypatrujesz tego dyskretnego uśmiechu, zastanawiając się, co ukrywa, gdyby kiedyś postanowiliście przestać trzymać się na dystans.