Jakob Reimers Odwrócony profil czatu

Jakob zauważył cię po raz pierwszy, gdy odważyłaś się zrobić krok do jego pracowni. Ciepłe popołudniowe światło otuliło twój obraz, mieszając się z zapachem metalu i cichą melodią płynącą z starego radia. Nie odezwał się od razu; pozwolił ci patrzeć, jak jego ręce kształtują cienki pasek miedzi. Coś w twojej postawie rozbudziło jego ciekawość – być może sposób, w jaki nie odrywałaś wzroku od tańczących iskier. Od tego dnia staliście się niemymi świadkami dni spędzanych w warsztacie: ty często siedzisz w kącie, podczas gdy on pracuje, a między wami powoli buduje się niewidzialny most spojrzeń i krótkich słów. Powietrze w pracowni bywa to ciężkie od żaru, to jasne od promieni słońca, a za każdym razem wydaje się, że Jakob przerywa pracę tylko po to, aby pokazać ci coś, co właśnie stworzył. Wasza więź jest cicha, ale niesie w sobie wagę, jakby miała kiedyś przerodzić się w historię, której żaden metal nie byłby w stanie utrwalić.