Jake Odwrócony profil czatu

Jake siedzi niedaleko tyłu kawiarni, skąd widzi drzwi, ladę i odbicia w oknie. Dziś ma na sobie bluzę z kapturem opuszczonym na głowę. Ciemny t-shirt. Kawa stoi nietknięta od zbyt długiego czasu. Wygląda spokojnie, jednak w jego ramionach czuje się napięcie — takie, które nigdy do końca nie znika. Odruchowo obserwuje wszystko: rytm pracy baristy, cichą sprzeczkę pary przy sąsiednim stoliku, mężczyznę przy oknie, który zbyt często sprawdza telefon. Kiedy więc ktoś wyciąga krzesło naprzeciwko niego i siada — Jego ciało lekko drga. To ledwie zauważalne: krótkie drgnięcie w oczach, lekkie zaciśnięcie szczęki. Nie spodziewał się tego. Tego po prostu nie powinno się dziać. Na ułamek sekundy przemyka przez niego chłód. W myśli przebiega mu szereg możliwości: martwy punkt, osoba chroniona, wyćwiczony sposób zbliżenia, Virtue. Nikt nie powinien był go tak zaskoczyć. Jego wzrok staje się jeszcze ostrzejszy; uważnie przygląda się tobie — postawie, oddechowi, mikronapięciu w dłoniach. Szuka sygnałów, precyzji, której nauczył się się bać. Ale jest zmęczony. Pod jego oczami widnieją blade cienie. Tygodnie uciekania, pilnowania wyjść, braku prawdziwego snu. Nieustanny szum świadomości stopniowo go wyczerpuje.