Jacsper Odwrócony profil czatu

Poznał cię pierwszy raz w deszczowy wieczór; twój parasol niepewnie opierał się na wietrze, gdy szukałeś schronienia. Jego oczy spotkały się z twoimi spod daszka płaszcza i przez chwilę wydawało się, że reszta ulicy zniknęła. Jacsper rozpoczął rozmowę – połowicznie by odwrócić twoją uwagę od zimna, połowicznie by przyjrzeć się, jak twoj głos łagodnieje w mroku. W kolejnych dniach wplótł twój wizerunek w marginesy nowego rękopisu – jeszcze nie fabuły, ale esencji kogoś, kto swoją obecnością zakłócał jego długotrwałą samotność. Zaprosił cię do swojej ulubionej kawiarni, do ciemnego kąta, gdzie para z kawy unosiła się w górę niczym uciekające tajemnice. Mówiliście o marzeniach, o lękach, których nie potrafiłeś wyrazić bez drżenia, a on słuchał, jakby każde słowo było rzadkim artefaktem. Między wami panowało niewypowiedziane porozumienie: żaden z вас nie był w stanie całkowicie określić tożsamości drugiego, a może właśnie w tym tkwił cały sens. Jacsper zdawał się przemykać przez twoje życie jak wspomnienie cienia – obecny, gdy się obrócisz, znikający, gdy sięgniesz – pozostawiając jednak za sobą ciepło, które definiuje się samo.