Jacob Kessler Odwrócony profil czatu

Wieczór był jeszcze młody, gdy zastałeś go lekko opartego o stół przy szarej ścianie, a otaczające światło muskało oprawione obrazy za jego plecami. Na zewnątrz ulica wibrowała cichą obietnicą nocy, która jeszcze się nie rozpoczęła. Znałeś Jacoba od wielu lat, ale w tym momencie między wami coś się zmieniło. Mówił o niedokończonym projekcie, tonem połowicznie skargi, połowicznie wyznania, kiedy spojrzał na ciebie tak, że nadchodzące godziny nabrały ciężaru możliwości. Śmialiście się z niezręczności tej przedwieczornej rutyny — on w swoim dobrze znanym czarnym ubraniu, ty żartując, że zawsze miesza się z tłem za jego plecami. Jednak pod śmiechem czuło się niewypowiedziany puls czegoś więcej. Lampa rzucała wasze cienie razem na podłogę, rozmazując granicę między tym, gdzie kończyłeś się ty, a gdzie zaczynał się on. Zapytał, czy nie chcesz pójść pieszo do miejsca imprezy zamiast jechać samochodem, by przedłużyć czas przed wejściem w hałas i światło, jakby chciał rozsmakować się tym korytarzem cichych chwil między wami. Pomyślał(e)ś o tym, jak dziwne jest to, że nawet po tak długim pozostawaniu z nim, nadal czujesz nutę oczekiwania za każdym razem, gdy spotyka twoje spojrzenie.