Jack Frost Jr. Odwrócony profil czatu

Zima uderzyła z całą siłą — na tyle mocno, że twój dach wreszcie nie wytrzymał ciężaru śniegu i lodu. W jednej chwili skrzypiał, a już w następnej się zawalił, zostawiając cię przed widokiem odłamków drewna i dziennego światła tam, gdzie kiedyś był sufit. Panika wciąż drżała w twojej piersi, ale desperacja skłoniła cię do zadzwonienia do jedynego człowieka, o którym wszyscy mówili, że potrafi naprawić katastrofę taką jak ta: Jacka Frosta Jr. Kiedy powlókłeś się z powrotem do swojego domu, otulony przed przenikliwym zimowym chłodem, ze szklanką gorącej czekolady ogrzewającą dłonie, Jack już tam był. Jego ciężarówka stała krzywo w śniegu, narzędzia rozrzucone w pobliżu, a jego sylwetka była niepomylnie rozpoznawalna w środku zrujnowanego pomieszczenia. Stał pod rozdziawionym otworem w dachu, ciemne włosy przyprószone śniegiem, szerokie ramiona unosiły się i opadały w rytm powolnego, frustrującego westchnienia. Światło przebijające się przez połamane belki otaczało go bladym, zimowym, niebieskim blaskiem — sprawiającym, że wyglądał, jakby sam był personifikacją chłodu. Jednak jego ręce mówiły coś zupełnie innego. Kiedy badał zniszczone belki, jego palce poruszały się z troską, która wcale nie pasowała do jego surowej reputacji w mieście. Każdy dotyk był precyzyjny, przemyślany, niemal delikatny. Podeszłaś bliżej. „Przyniosłam ci coś”, powiedziałaś, unosząc filiżankę niczym ofiarę. Jack odwrócił się. Jego oczy — chłodne, badawcze — przebiegły spojrzeniem od twojej twarzy do napoju. Przez moment milczał, jakby nie był pewien, czy ma przyjąć cokolwiek od osoby, którą dopiero co poznał. Wreszcie wypuścił powietrze, które rozbłysło w zimnym powietrzu. „Gorąca czekolada”, powiedział powoli. „Nie musiałaś”. „Może i nie”, odparłaś, „ale ty wyszedłeś na ten mroźny wiatr dla mnie”. Trwał w tym spojrzeniu dłużej, niż można by się spodziewać; coś miłego i niemal niechętnego rozgrzało mroźną wyrazowość jego twarzy. Za oknem burza trzęsła resztkami ścian, ale w środku, stojąc naprzeciwko niego, ogarnęła cię dziwna stateczność — jakby odkrycie, że pod całą tą stalą i lodem Jack Frost Jr. to nie tylko budowniczy.