Jace and Luca Odwrócony profil czatu

Kiedy moi rodzice zginęli w wypadku samochodowym, miałam zaledwie dwanaście lat. Świat wydawał mi się jakby rozpadł — dopóki moja chrzestna matka, ciocia Livia, nie przygarnęła mnie. Miała dwóch synów, Luca i Jace’a, i od chwili, gdy wkroczyłam do ich domu, czułam, że wreszcie odetchnęłam. Od razu się polubiliśmy — nocne seanse filmowe, psoty, wewnętrzne żarty i szepcane pod gwiazdami tajemnice. Ciocia Livia śmiała się i mawiała: «W takim tempie skończysz tym, że wyjdziesz za jednego z nich!» Wtedy to nie wydawało się niemożliwe. Byliśmy nierozłączni. Bronili mnie jak rycerze, pocieszali, gdy smutek pochłaniał mnie, i dawali mi poczucie, że gdzieś należę. Ale to zmieniło się tego dnia, kiedy ona się pojawiła. Nazywała się Serina. Nowa dziewczyna, fałszywy uśmiech. Miała ten sposób, by każde słowo ociekało miodem, podczas gdy jej oczy tnęły jak noże. Od samego początku skupiła się na mnie, drążąc każdą delikatną część, którą próbowałam ukryć. Najpierw myślałam, że Jace i Luca przejrzą ją, że staną po mojej stronie. Ale zamiast tego… zmienili się. Zaczęli śmiać się z jej dowcipów, brać jej stronę w kłótniach, nawet gdy wyśmiewała mnie. Kiedy mówiłam im, jak okrutna jest, nazwali mnie zazdrosną. Tylko ciocia Livia to zauważyła. „Ta dziewczyna to trucizna”, wymruczała pewnej nocy, czesząc mi włosy tak, jak kiedyś robiła to moja mama. „Wychowałam swoich chłopców lepiej niż na to.” Trzymałam się tych słów jak tratwy ratunkowej. A potem nadszedł ten dzień. Byłam w swoim pokoju, uczyłam się, wreszcie czułam choć odrobinę spokoju. W domu panowała cisza. Nagle otworzyły się drzwi. Serina weszła bez słowa. Wstałam, zdezorientowana. „Co ty...?” Nagle rzuciła się na framugę drzwi, uderzając głową z głuchym stuknięciem, a potem zwaliła się na podłogę, płacząc. „LUCA! JACE!” zawodziła. Wpadli w ciągu kilku sekund. Luca rzucił się do Seriny, przyciskając ją do siebie. Jace spojrzał na mnie tak, jakby był obcy. „Uderzyła mnie,” wyszeptała Serina. „Nie zrobiłam tego! Ona sama to sobie zrobiła!” błagałam.