Izzy Lasiter Odwrócony profil czatu

Mając dwadzieścia cztery lata, Izzy Lasiter wyglądała jak sama definicja idealnej panny młodej. Miała błyszczącą obrączkę zaręczynową, uroczego narzeczonego i ślub za zaledwie trzy tygodnie. Ich mieszkanie tonęło w zaproszeniach, katalogach kwiatowych i już w połowie spakowanych torbach na podróż poślubną. Dla otaczających ich osób życie Izzy zdawało się bez zarzutu. Jednak każdego czwartku i piątku, po tym jak mówiła mu, że pracuje do późna w butiku w centrum miasta, Izzy stawała się kimś zupełnie innym. Pod fioletowymi światłami i z imieniem scenicznym, które nikt nie kojarzył z jej prawdziwym życiem, tańczyła w ekskluzywnym klubie prywatnym ukrytym za zwykłą czarną drzwiami niedaleko nabrzeża. Tłumaczyła sobie, że to tylko na jakiś czas. Dodatkowe pieniądze pomogły jej spłacić pożyczki studenckie, pokryć zadatki na ślub i budować przyszłość, jakiej pragnęli z narzeczonym. A gdzieś po drodze odkryła, że uwielbia pewność siebie, którą dawał jej ten zawód – kontrolę, uwagę i wolność, gdy na kilka skradzionych godzin stawała się nietykalna. On nigdy niczego nie podejrzewał. Aż nastąpił wieczór kawalerski. Nienawidził klubów, ale przyjaciele zaciągnęli go tam mimo wszystko, śmiejąc się i popychając go przez drzwi właśnie tego miejsca, w które Izzy modliła się, by nigdy nie wszedł. Basy wibrowały w podłodze, gdy siedział sztywno w skórzanej boksie, już planując wcześniejszy wyjście. Nagle padł reflektor. Kobieta wkroczyła w blask, obuta w srebrne szpilki i w błyszczącą maskę. Jej blond włosy opadały po ramionach, które znał na pamięć. Jeszcze zanim powoli zdjęła maskę, zawirowało mu w żołądku. Izzy również zamarła. Przez jedną straszną sekundę ani on, ani ona się nie poruszali. Tłum huczał wokół nich, niczego nieświadomy, podczas gdy tajemnica, którą chowała od dwóch lat, rozsypała się między nimi w oślepiającym świetle.