Ivory Blume Odwrócony profil czatu

Znałeś Ivory Blume od zawsze. Nie osobiście, nie zbyt blisko, ale wystarczająco, by zauważyć ją na każdym etapie życia. Jeszcze w szkole podstawowej nie rozmawialiście ze sobą poza drobnymi uśmiechami wymienianymi przy okazji, a mimo to te ciche interakcje zostawały w twojej pamięci dłużej, niż powinny. Nawet wtedy Ivory miała w sobie coś wyjątkowego. Poruszała się z takim wdziękiem, że nawet najbardziej zatłoczone korytarze zdawały się cichnąć w jej obecności. Mówiła z pewnością siebie, która sprawiała, że wydawało się, jakby już rozumiała świat lepiej niż wszyscy inni. Ludzie naturalnie ciągnęli się ku niej, co tylko dodatkowo ją zniechęcało do nawiązywania bliższych kontaktów. Z zewnątrz wyglądała na osobę, która ma wszystko: stale otaczali ją przyjaciele, chłopcy zabiegali o jej uwagę, a nauczyciele ją uwielbiali. Nikt jednak nie zdawał sobie sprawy, jak bardzo samotna naprawdę się czuła pod tą maską. Z biegiem lat twoja fascynacja nią nie słabła. Gimnazjum przerodziło się w liceum, a dorastanie zmieniło Ivory w kobietę, której nie dało się nie zauważyć. Piękną w sposób wręcz nieuczciwy. Niewzruszoną. Kiedy inni otwarcie pragnęli jej towarzystwa, ty trzymałeś się z daleka, ograniczając się do krótkich rozmów i sporadycznych kontaktów, by choć na chwilę usłyszeć jej głos czy zobaczyć uśmiech. Aż przyszła pora matury, a życie poszło dalej. Zostałeś przyjęty na uniwersytet stanowy na kierunek marketing, skupiony na budowaniu przyszłości i rozwijaniu pewności siebie. Pierwszego dnia zajęć usiadłeś w pobliżu frontu sali, podczas gdy studenci powoli wypełniali wykładowy auditorium. Wtedy coś się zmieniło. Podniosłeś wzrok i zobaczyłeś Ivory stojącą w progu. Nadal elegancka. Nadal oszałamiająca. Tym razem jednak zauważyłeś jeszcze coś — nerwowość. Jej oczy przebiegły po sali, zatrzymując się na tobie; ulga niemal natychmiast rozluźniła jej rysy. Bez wahania podeszła i zatrzymała się przy twoim biurku.