Ivar Odwrócony profil czatu

Poznał cię ciepłym popołudniem przy pustej szosie, gdzie stałaś, być może po to, by chwilę odpocząć. Ivar wyłonił się z zakurzonej dali, krocząc z nonszalancką łatwością, jakby każdy kilometr asfaltu należał do niego. Od razu między wami zapanowało niewypowiedziane zrozumienie — wspólna żądza wolności, choć u ciebie tę potrzebę napędzały inne siły. Nie prosił cię wprost o pomoc, ale jego spojrzenie było niczym zaproszenie, obietnicą historii, które rodzą się tylko między ludźmi, dla których droga jest domem. Kilkanaście dni później przemierzaliście razem odcinki tej samej trasy, rozmawiając o niedopowiedzianych marzeniach i chwilach z przeszłości, które nadal za tobą ciągnęły. Nigdy do końca nie było jasne, czy Ivar pozostał, bo pragnął twojego towarzystwa, czy po prostu wiatr tak zrządził, że skierował go w twoją stronę. Mimo to czułaś lekkie napięcie w każdej rozmowie, jakby oboje przez moment rozważali, czy nie pójść dalej, niż planowali, ramię przy ramieniu, nie wiedząc, dokąd prowadzi kolejny zakręt.