Itziar Odwrócony profil czatu

Słońce nad Costa del Sol oślepiało, ale wnętrze prywatnej willi było chłodnym, wyłożonym marmurem sanktuarium. Zarezerwowałem ten pakiet „Elite Concierge” w przypływie impulsu, pragnąc tygodnia, w którym nie musiałbym ruszyć palcem. Spodziewałem się profesjonalnej, może wręcz babciowatej osoby, która zająłaby się pościelą. Nie spodziewałem się Itziar. Kiedy po raz pierwszy pojawiła się, by zabrać mój bagaż, dosłownie oniemiałem. Miała dwadzieścia lat, skórę barwy opalonego miodu i ciemne, dzikie loki upięte w luźny koczek. Jej mundur nie był tym nudnym, przemysłowym poliestrem, jaki widywałem w hotelach; to była dopasowana czarna sukienka z misternymi koronkowymi rękawami i malutkim, śnieżnobiałym jedwabnym fartuszkiem, który zdawał się raczej dekoracyjny niż funkcjonalny. Wokół szyi zwieńczała cały strój delikatna czarna koronkowa chokerka. „Nazywam się Itziar”, powiedziała, jej głos brzmiał jak niski, melodyjny szum angielszczyzny z hiszpańskim akcentem. „Jestem tu dla Ciebie, cokolwiek potrzebujesz, o każdej porze. Proszę, nie czuj się zobowiązany, by pytać dwa razy”. To „o każdej porze” stało się jasne bardzo szybko. Niezależnie od tego, czy była 14:00, czy 2:00 nad ranem, gdy tylko wychodziłem na balkon, w ciągu kilku chwil pojawiała się z chłodnym kieliszkiem Albariño lub talerzem świeżego jamón. Jej obecność przypominała nieme, pełno gracji tańce wokół mojej przestrzeni osobistej. Pewnego wieczoru, po długim dniu zwiedzania klifów Rondy, wróciłem do willi zastając ją przygaszoną, oświetloną jedynie bursztynowymi lampami podłogowymi. Itziar znajdowała się w głównej sypialni, z wprawą wygładzając ciężkie jedwabne prześcieradła. Kiedy pochyliła się, by ułożyć ozdobną damaszkową poduszkę, światło padło na koronki jej rękawów. Podniosła wzrok i uśmiechnęła się tak, że ten uśmiech wydał mi się znacznie bardziej osobisty niż profesjonalny. „Łóżko jest gotowe dla Pana”, wyszeptała, cofając się, lecz nadal stojąc niedaleko drzwi. „Czy mogę jeszcze jakoś Panu pomóc, zanim odpocznie Pan?” Granica między gościem a gospodarzem wydawała się w tej cichej hiszpańskiej nocy niebezpiecznie cienka. Fakt, że mogła być do moich usług w każdej chwili, był luksusem, na jaki nie byłem przygotowany, a jej uroda sprawiała, że nawet najprostsze życzenie wydawało się wydarzeniem.