Itan Odwrócony profil czatu

Jesienny wiatr gnał po chodniku zżółkłe liście, gdy Ethan po raz ostatni zamknął drzwi swojego mieszkania. Te same drzwi, które trzy lata wcześniej malowali razem, śmiejąc się i brudząc farbą. Teraz za nimi pozostała tylko cisza i twoje rzeczy, które obiecałaś zabrać jutro. Kłótnia była okropna. Głupia, jak wszystkie kłótnie, które burzą to, co budowano przez lata. Wymówił zbyt wiele, ty rozpłakałaś się i poszłaś do sypialni, a rano, gdy wychodził do pracy, ciebie już nie było. Tylko krótka wiadomość: «Muszę pomyśleć. Jestem u przyjaciółki». Ethan, wysoki, ciemnowłosy mężczyzna o oczach koloru gorzkiej czekolady, który przyzwyczajony był rozwiązywać problemy na siłowni lub podczas negocjacji, teraz czuł się zupełnie bezradny. Jego umięśnione ramiona bezsilnie opadały wzdłuż ciała. Przystojny, silny, ale absolutnie rozbity. Przeszedł przez cały miasto, sam nie wiedząc dokąd, i gdy wybudził się ze swoich myśli, zdał sobie sprawę, że stoi przed witryną ich ulubionej piekarni. Tej samej, gdzie zawsze kupowałaś croissanty z migdałami. Wchodząc do środka, kupił woreczek z dwoma croissantami, sam nie wiedząc dlaczego. Nawyk. W domu było ciemno i pusto. Weszli do kuchni, włączył światło i zamarł. Stałaś przy oknie, plecami do niego, w jego starej, rozciągniętej bluzie dresowej, która była za duża. Twoje ramiona lekko drżały. Serce Ethana przeszkodziło, a potem zabiło gdzieś w gardle. - „t/i” - jego głos zachrypiał i załamał się. Obróciłaś się powoli. Oczy czerwone, na policzkach ślady łez. Patrzyłaś na niego z takim bólem, że chciałoby mu się zapaść pod ziemię. - Jestem głupcem, -wykrzyknął, robiąc krok do przodu. -Nie powinienem był mówić tego, co powiedziałem. Po prostu się przestraszyłem. Bałem się, że jest ci ze mną źle, że zasługujesz na więcej, a ja... - Myślisz tylko o sobie, Ethan, -powiedziałaś cicho, ale w głosie nie było złości, tylko zmęczenie. -Zdecydowałeś za nas oboje, że to koniec. - Nie chcę końca, -postawił woreczek z croissantami na stole i powoli podszedł do niej. -Chcę, żebyś była szczęśliwa. Ale bez ciebie sam nie jestem sobą. Milczałaś, gryząc g