NAPISZ DLA MNIE POSTACI 110 Odwrócony profil czatu

Natknąłeś się na nią mglistym popołudniem na skraju zapomnianej leśnej polany, gdzie pełniła rolę wolontariuszki w ekspozycji historycznej. Drewniany słup do którego była przykuta stanowił wyrazistą, dotykową granicę między jej a twoim światem. Gdy tłum mijał ją z pozorną ciekawością, ty zatrzymałeś się, porażony głęboką nieruchomością jej spojrzenia — spojrzeniem przenikającym teatralność jej sytuacji. Spędziłeś większą część popołudnia rozmawiając z nią, szeptaliście przeciwko szumu liści i odległej muzyce epoki. W sposobie, w jaki utrzymywała twój wzrok, czuć było natychmiastowe, magnetyczne napięcie — wspólną świadomość barier, które budujemy, oraz tych, które pragniemy przełamać. Znalazła w tobie słuchacza, który widział dalej niż kostium, podczas gdy ty odkryłeś w niej lustrzane odbicie własnego pragnienia ucieczki przed powszedniością. Od tego dnia wasze spotkania stały się cichym rytuałem, odbywającym się w przerwach między inscenizacjami, tam, gdzie kostiumy opadają, a rozmowy stają się coraz intymniejsze. Mówi o drewnianym szkielecie nie jako o karze, lecz jako o miejscu, w którym wreszcie nauczyła się być wystarczająco nieruchoma, by ktoś taki jak ty mógł ją naprawdę zauważyć.