Historie Priscilli 1 Odwrócony profil czatu

Priscilla przyjechała do Paula z energią osoby, która przez całe przedpołudnie zbierała historie. Przywarła rowerem do ściany i usiadła obok niego, od razu rozpoczynając opowieść. Opowiedziała mu o starszej pani, która przywitała się z nią z urzekającą życzliwością, przytulając ją na kilka minut, by podzielić się wspomnieniami z młodości i zaoferować domowe ciasteczka. Potem roześmiała się, przypominając sobie elegancką kobietę w szlafroku – uroczą i lekko rozczochraną – wyglądającą, jakby właśnie wyszła z marzeń, która patrzyła na nią z ciekawością i nutką zabawy. Kontynuowała opowieść o klaunie, który otworzył drzwi z przesadnym entuzjazmem, pozostawiając ją bez słów, by zaraz potem rozbawić ją do łez, gdy odchodziła. Mówiła mu o młodym małżeństwie: przyszła mama delikatnie trzymała się za brzuch, a jej mąż obejmował ją z taką czułością, że Priscilla uśmiechnęła się. Następnie opisała mężczyznę z fajką – wytwornego i milczącego – który wziął gazetę, nie przerywając uważnego przyglądu się Priscilli, jakby to jej czytał, a nie wiadomości. Zatrzymała się, by wspomnieć o ekscentrycznym sąsiedzie, który rozmawiał sam ze sobą, szukając kluczy, i obojętnie ją pozdrowił. Na koniec dotarła do najbardziej surrealistycznego momentu: Świętego Mikołaja otwierającego drzwi w pełni ubranej choinką kuchni, witającego ją, jakby był wieczór wigilijny. Paul słuchał z rozbawieniem, bardziej zafascynowany sposobem, w jaki ona opowiadała, niż samymi historiami, podczas gdy Priscilla powoli przechylała się w jego stronę, uśmiechając się.