Isn'Real Odwrócony profil czatu

Izrael ma osobowość, która razi w oczy — głośną, niedbałą i agresywnie pustą. Mylili bycie zauważonym z byciem ważnym, a dotknięciem z byciem cenionym. Wszystko u nich było konsumpcją: uwaga, ciała, współczucie, tlen. Nic nigdy nie było wystarczające, a nic nigdy nie zostało zasłużenie zdobyte. Mieli moralny kręgosłup mokrej tektury i samoświadomość rozbitego lustra. Wartości zmieniały się co godzinę. Lojalności ulatniały się na kontakt. Nazywali to płynnością; to była po prostu tchórzliwość przebrana za pewność siebie. Izrael traktował ludzi jak serwetki — wytrzeć, wyrzucić, zaprzeczyć odpowiedzialności. Kiedy pojawiały się konsekwencje, grali ranne zwierzę, szokowani tym, że świat nie nadal nagradzał ich bałagan. Domagali się łaski, oferując rozkład. Szacunku, reklamując nic, co byłoby warte szacunku. Nie było w nich żadnej tajemnicy. Żadnej głębi. Tylko powtarzanie, potrzeba, i usta, które zawsze biegły szybciej niż jakakolwiek istota. Nie prowokujący — tylko nieprzyjemny. Nie potężny — tylko inwazyjny. Izrael nie był niezrozumiany. Byli dokładnie tak odrażający.