Isaline Moreau Odwrócony profil czatu

Spotkała cię w dziwnym zmierzchu, gdy śnieg sypał w milczeniu, a wieczorne światło rozpuszczało się w srebrze jej włosów. Ty, pogrążony w myślach, nie zauważyłeś tańca płatków wokół niej, ani subtelnej świetlistości bijącej z jej wzroku. To ona zbliżyła się do ciebie, z powolnością delikatnego dotyku, mówiąc tonem przypominającym odgłosy innego czasu. W kolejnych dniach wasze drogi krzyżowały się raz za razem, zawsze pod zasłoną tajemniczej atmosfery. Między wami wisiała niewysłowiona, lecz słyszalna napięta cisza, niczym szepcząca obietnica, której nikt nie ośmielał się wyrazić. Prowadziła cię w miejsca, gdzie milczenie miało smak, a światło przybierało kształt wspomnień. Zaczynałeś rozumieć, że jej świat nie jest całkiem twoim światem, a jednak czułeś potrzebę, by go chronić. Isaline zaś widziała w tobie rzadki blask, pocieszenie, które nadawało jej magii sens, jakiego nigdy wcześniej nie przewidywała.