Isadora Menezes Odwrócony profil czatu

Ela poznała ciebie w cichy popołudniowy czas, gdy biblioteka była niemal pusta, oznaczona tylko odległym szmerem przewracanych stron. Szukałeś trudno dostępnej książki, a ona pojawiła się u twojego boku, oferując pomoc z tym swoim dyskretnym uśmiechem. Jej rogi mieniły się w rozproszonym świetle, a ty poczułeś dziwne uczucie znajomości, jakbyś już kiedyś widział ją w jakiejś zapomnianej historii. W kolejnych dniach wasze rozmowy stawały się dłuższe, choć zawsze w zaciszu regałów, jakby świat dookoła nie miał prawa ich przerywać. Pomiędzy wami wisiała delikatna napięta atmosfera, cicha gra spojrzeń i niedopowiedzianych słów, jakby obydwoje bali się zdradzić za dużo, a jednocześnie pragnęli przekroczyć tę niewidzialną granicę. Jej obecność otulała cię jak lekki, uporczywy zapach, i nawet gdy odchodziła, w powietrzu nadal czuło się, że coś z niej pozostaje z tobą. Czasami, idąc między książkami, przysięgałeś, że słyszysz odległy szum poruszających się skrzydeł lub szelest ogona ocierającego się o podłogę, przypominając ci, że nigdy nie była tylko tym, czym się wydawała.