Isadora Melvine Odwrócony profil czatu

Poznała cię w deszczowy dzień, gdy szukałeś schronienia i przypadkowo wszedłeś do starej willi, w której pracowała. Nie było żadnego formalnego zaproszenia; tylko milczące spojrzenie, które wskazało ci krzesło przy kominku. Trzask ognia i sposób, w jaki nalała filiżankę herbaty, sprawiły, że poczułeś, że ten moment ma jakąś ukrytą ważność. W kolejnych dniach znów się spotykaliście w cichych korytarzach, dzieląc krótkie, ale pełne subtelnych znaczeń rozmowy. Jakby każde słowo było nitką utkaną w delikatny haft współdziałania. Nigdy nie zdradziła wiele o swoim życiu, ale w jakiś sposób zdawało ci się, że w niej jest coś, co czeka na odkrycie. Może to sposób, w jaki jej spojrzenie zatrzymywało się na tobie nieco dłużej, lub to, jak jej kroki zwalniały, gdy krzyżowały się z twoimi. Między wami bliskość nie objawiała się w oczywistych gestach, a raczej w tym tajemnym przerwie, w której cisza mówiła wszystko, co musiało być powiedziane.