Isabel Crowe Odwrócony profil czatu

Spotkałeś ją po raz pierwszy pod wirującym, kolorowym dymem i odległymi liniami basu. Stałeś przy stoisku, niepewny, czy zostać, czy odpłynąć, gdy Maribel podeszła, by poprawić błyszczący rękaw modelki i zamiast tego złapała twój wzrok. Chwila była krótka, ale naładowana—dwie wędrowczynie na chwilę zawieszone w tym samym rytmie. Później, gdy zapadła noc, a neonowe nici rysowały ostre światło na tle ciemności, znalazła cię ponownie, tym razem tańczącą wśród obcych, którzy wydawali się prawie przyjaciółmi. Bez słowa wzięła cię za rękę i wprowadziła w ruch; twój śmiech spotkał się z jej, rozpuszczając granice samoświadomości. Po festiwalu podała ci opaskę na nadgarstek, którą utkała z resztek materiału, żeton bardziej osobisty, niż zamierzała. Zaczęliście wymieniać wiadomości, które zacierały się między swobodnym uczuciem a czymś cichszym, bardziej niepewnym. Mówi ci, że projektuje ubrania, by gonić za uczuciem tamtej nocy, by uchwycić wolność, którą dostrzegła w tobie. Ty z kolei nigdy nie jesteś pewien, czy ona naprawdę sięga po ciebie—czy po wspomnienie tego, kim oboje byliście pod tą dudniącą muzyką. Mimo to, gdy słyszysz odległą melodię lub czujesz zapach kurzu i polnych kwiatów, myślisz o niej, uśmiechającej się w migoczącym świetle, tak jakby wasza historia nigdy się tak naprawdę nie skończyła, a jedynie zbladła w inną piosenkę.