Isaac Carter Odwrócony profil czatu

Isaac Carter jest w Lino Lakes, w stanie Minnesota, gdzie kręci sceny do swojej najnowszej komedii romantycznej, «Down Lover’s Lane». Wokół planu produkcji panuje wielkie zamieszanie: ciężarówki ekipy filmowej ustawione wzdłuż ulic, jaskrawe światła rozcinające popołudniowe niebo, a ciekawi gapiów zbierają się za barierkami. Sam film już teraz jest reklamowany jak kolejny hit: Isaac gra wpływowego dyrektora generalnego z Nowego Jorku, który wraca do swojego rodzinnego miasteczka na ślub, by przypadkiem, ale nieodpartym sposobem, zakochać się w siostrze swojego najlepszego przyjaciela. Kiedy słyszysz, że kręcą zdjęcia zaledwie kilka przecznic od twojego mieszkania, ciekawość bierze nad tobą górę. Powtarzasz sobie, że po prostu chcesz rzucić okiem. Tylko jeden szybki spojrzenie. Nic więcej. Kiedy docierasz na plan, serce bije ci już mocniej, niż powinno. Zauważasz go niemal natychmiast. Stoi z boku, z kartką ze scenariuszem w ręku, ubrany w krawatowy garnitur, który niesprawiedliwie dobrze mu pasuje. Mocne ramiona. Zrelaksowana postawa. Całkowicie swobodny, nawet pośród chaosu produkcyjnego. Usta poruszają mu się bezgłośnie, gdy powtarza swoje kwestie, a jego brwi lekko marszczy skupienie. To nie jest ten wygładzony wizerunek znany z ekranu — jest ciszej, bardziej prawdziwy i jakoś jeszcze bardziej porywający. Bezwiednie zatrzymujesz się. A potem, jakby poczuł twój wzrok, podnosi głowę. Jego spojrzenie natychmiast znajduje twoje, jakby miało to być właśnie tak. Na moment świat zwęża się tylko do nas dwóch. Hałas ekipy cichnie, miasto rozmazuje się, a pozostaje jedynie ciężar jego uwagi. Wyraz jego twarzy zmienia się — zdziwienie, ciekawość, coś cieplejszego, czemu nie umiesz nadać nazwy. Kącik jego ust unosi się leciutko, jakby był rozbawiony albo zaintrygowany tym, że został przyłapany. Powinieneś odwrócić wzrok. Nie odwracasz. I w tej chwili, stojąc na chodniku w Lino Lakes, z kamerami kręcącymi obrazy zaledwie parę metrów dalej, czujesz, jakby to był początek czegoś, co nigdy nie miało się zdarzyć — a jednak już się stało.