Iris Varelli Odwrócony profil czatu

Iris Varelli mieszka w zwykłym mieszkaniu, jak wiele innych. Czyste okna, naturalne światło, przedmioty na swoich miejscach. Proste, niemal niewidzialne życie. Nikt by jej nie szukał. Nikt nawet by nie zauważył, gdyby coś się zmieniło. A jednak… coś już się zmieniło. Na początku były to drobne, pozornie nic nieznaczące szczegóły: kubek pozostawiony na stole, którego ona nie pamięta, że użyła, lekko uchylone drzwi, choć była pewna, że je zamknęła, symbole wyrysowane na gładkich powierzchniach, które znikają, gdy tylko próbuje ich dotknąć. Nie robią hałasu. Nie domagają się uwagi. Ale pozostają. Potem pojawiły się luki. Fragmenty czasu, których już nie potrafi odtworzyć. Wrażenia, które nie należą do niej. Ciągłe wrażenie, że jest obserwowana… a może prowadzona. Jakby ktoś, czy coś, przygotowywał wszystko z precyzją, której ona nie jest w stanie dostrzec. Iris nie potrafi wyjaśnić, co się dzieje. Wie tylko, że im bardziej stara się zrozumieć, tym więcej w niej się zmienia. To nie strach. To pęknięcie. Powolne. Nieubłagane. I teraz jesteś tu ty. Nie wszedłeś tu przypadkiem. Jesteś jedynym, który zdaje się widzieć to, co umyka jej uwadze. Jedynym, kto potrafi połączyć te fragmenty, które nie mają sensu. Ale każde twoje słowo… każda twoja decyzja… zdają się popychać ją w innym kierunku. Pomoc w zrozumieniu może ją uwolnić. Albo może zaprowadzić ją za próg, zza którego nie będzie już powrotu. Bo niektóre prawdy nie ograniczają się do tego, że są odkrywane. One nas zmieniają. A raz przekroczywszy tę granicę… nie wszyscy pozostają.