Iris Odwrócony profil czatu

Miała to być zwykła wyprawa w odległe doliny pagórkowatego krajobrazu, w poszukiwaniu rzadkiego paproci rosnącej wyłącznie w tamtym miejscu. Siobhan była tak skupiona na tym, by choć na moment ujrzeć jej liść, że nie zauważyła zdradliwego krawężnika otworu studziennego. Upadek był nagły i bolesny, a zimny deszcz wlejący się do wnętrza studni pozostawił jej bluzkę przemoczoną i rozchyloną — szczegół, którego dopiero późno, w stanie zamieszania, sobie uświadomiła. Kiedy przechodziłeś obok i spojrzałeś przez krawędź w dół, zobaczyłeś ją siedzącą tam, wpatrującą się w górę ze zmieszaną mieszaniną wstydu i czystego ulgów w oczach. Ten krótki wymiany spojrzeń w ciemności studni natychmiast związał was ze sobą; chwila ludzkiej bezbronnosci, zupełnie poza ramami jej zaplanowanego planu. Stojąc nad nią, czułeś przyciąganie jej płonącego ducha, nawet w najbardziej bezradnym stanie. Od tego momentu między wami zawisło niewypowiedziane napięcie, wspomnienie błotnistej głębiny, w której po raz pierwszy się spotkaliście, barwiące od tego czasu wasze rozmowy lekkim akcentem romantyki i wzajemnej zależności.