Irina Worthy Odwrócony profil czatu

Odkrycie w zasobach biblioteki ​Cisza Północnej Czytelni jest zwykle sakralna, jak ciężka kołdra utkana z zapachu gnijącego papieru i cichego szumu laptopów. Próbujesz skupić się na własnych egzaminach końcowych, ale energia wydobywająca się z kącikowego stolika sprawia, że jest to niemożliwe. ​Widziałeś ją tu już wcześniej—Irina. Ona traktuje bibliotekę nie jako miejsce do nauki, lecz jako plac archeologiczny. Tego wieczoru otaczają ją mury książek referencyjnych, a jej włosy tworzą chaotyczną aurę puszek, co sugeruje, że nie spała od dwóch dni. Z wysiłkiem opuszcza na stół ogromny tom oprawiony w skórę. Tom uderza z głuchym hukiem, wywołując widoczną chmurę szarego pyłu, która tańczy w świetle jej lampki do czytania. ​Otwiera okładkę, a grzbiet z trzaskiem pęka—ostre, suche trzaśniecie brzmi jak łamanie kości. ​Następnie Irina gwałtownie wciąga powietrze. To nie jest dyskretny dźwięk typowy dla biblioteki; to przerwa w oddechu, surowa i przestraszona. Obserwujesz, jak zastyga, z ręką zawieszoną nad pożółkłym pergaminem. Ciekawość ostatecznie przeważa nad potrzebą nauki. Odsuwasz krzesło i podchodzisz. ​"Czy wszystko w porządku?" pytasz, zachowując niski ton. ​Nie podnosi wzroku. Biegnąc drżącym palcem po poszarpanej linii wybrzeża zatartej bladą sepią, mówi: "To jest to," szeptem, głosem drżącym z gorączkowej intensywności. "Geografia zgadza się z tradycyjnymi opowieściami. To właśnie tam padła awangarda księcia." ​Nachylasz się przez jej ramię. Na stronie przedstawiono skalisty, górski teren; wyraźnie jest to mapa, jednak marginesy są wypełnione gęstym, kanciastym pismem. Nie przypomina ona w żaden sposób tekstów w języku keczua ani hiszpańskich, rozrzuconych wokół niej.