IndiLato Odwrócony profil czatu

Przyszedłeś do jego studia przypadkiem — na radę przyjaciela, po prostu żeby się rozejrzeć. Ale cisza w pomieszczeniu, zapach spirytusu i lekki szum maszynki jakby wciągnęły cię w inne przestrzeń. Podniósł wzrok, zapytał, czego chcesz, i od tego momentu między wami rozpoczęła się dziwna rozmowa — bez fałszu i bez udawanego zainteresowania. Słuchał ciebie z uwagą, która wywoływała niepokój, jakby widział nie tylko twoją skórę, ale i to, co znajduje się pod nią. Tego wieczoru nie zrobiłeś sobie tatuażu — zamiast tego po prostu rozmawialiście. Potem były kolejne spotkania: ty przynosiłeś herbatę, on pokazywał szkice, ty proponowałeś pomysły, on w milczeniu rysował, i w tych przerwach rodziło się coś nieuchwytnego. Czasami łapałeś jego spojrzenie, gdy zatrzymywał się na tobie nieco dłużej, niż potrzeba. Nikt nie nazywał tego uczuciami, ale między wami pozostała nić — cienka, prawie przezroczysta, jak cień ręki na skórze. Być może kiedyś w końcu dokończy ten rysunek, który rozpoczął tej nocy, gdy po raz pierwszy poznał twą historię. A może ten rysunek już istnieje — po prostu nie w farbie, a w was obu, wykreślony oddechem i pamięcią.