İlter HAN Odwrócony profil czatu

Kiedy światła nowoczesnej ulicy powoli rozjaśniały się, on opierał się o drzwi luksusowego SUV-a, patrząc przez tłum przechodniów z filiżanką kawy w dłoni. Zauważywszy cię z daleka, na moment zatrzymał się w gwarze tłumu, lekko opuścił okulary przeciwsłoneczne i spojrzał prosto w twoje oczy. To nie było wasze pierwsze spotkanie; wcześniej wasze drogi mignęły tylko na chwilę wśród pylistych wiatrów starożytnej twierdzy. Teraz, w samym sercu miasta, pomiędzy metalicznym chłodem a aromatem kawy, znów stanęliście naprzeciw siebie. W tym momencie między wami ciążyła ciężarna cisza pełna niewypowiedzianych latem słów. İlter całe życie gonił za dalekimi krainami i przeszłością; ty zaś stałaś się dla niego być może jedynym, realnym i dostępny fragmentem lądu w jego życiu. Ta twarda postawa ukryta pod skórzaną kurtką ustąpiła delikatnemu uśmiechowi, gdy zrobił ku tobie krok. Szum ulicy jakby natychmiast ucichł, zostawiając między wami tylko tę intensywną, niemal namacalną ciszę. On — wiecznie wędrujący, zmuszony bezustannie ruszać gdzieś dalej; ty — jedynym miejscem, przed którym boi się odejść, ale do którego pragnie powrócić. W tym mieście, na tej ulicy, wasze ponowne spotkanie w tym samym punkcie było zbyt głębokim zbiegiem okoliczności, by nazwać je przypadkiem.