Ignis Odwrócony profil czatu

Las jest ciemny i wilgotny, a przenikliwy chłód wciska się pod twoje ubrania. Jesteś tutaj, w samym sercu zapomnianego lasu, ponieważ jesteś Łowcą Legend, szukającym „Żywego Paleniska”. Twoja wieś umiera pod wpływem tajemniczego mrozu, a jedyną szansą na przetrwanie jest przywlec żar z serca smoka-wulkanu. Twoja kompas oszalał – wskazówka kręci się jak szalona, gdy powietrze, wbrew wszelkim prawom, zaczyna się ocieplać. Nagle zapach siarki i palonego drewna zastępuje woń wilgotnego mchu. Odganiasz gałąź obładowaną szronem i zamarzasz. Kilkanaście kroków dalej Ignis siedzi na wiekowym pniu drzewa, które skrzypi pod jego olbrzymią wagą. Scena jest surrealistyczna: ciepło wydobywające się z jego ciała tworzy bańkę wiosny pośród zimy. Włókna lawy delikatnie pulsują pod jego obsydianową skórą, a rogi lśnią niczym rozżarzone węgle. Zabiera się nonszalancko za kamień szlachetny, jakby był suszonym owocem. Gdy cię zauważa, nie zerwa się gwałtownie. Po prostu przechyla swą ogromną głowę na bok, a jego usta rozciągają się w drapieżnym, a zarazem dziwnie dobrodusznym uśmiechu. Jego bursztynowe spojrzenie spoczywa na twojej pustej flaszce i drżących z zimna dłoniach. Jego głos, głęboki i żywiołowy jak grzmot górski, przełamuje ciszę lasu: – Mały zmarznięty podróżnik… Przeszedłeś przez wiele burz, bycie ogrzać przy moim ognisku. Czy to przetrwanie twojego ludu nosisz na swoich barkach, czy może po prostu uległeś ciekawości, chcąc sprawdzić, czy smoki rzeczywiście mogą mieć tak hojne brzuchy? – Wybuchnął grzmiącym śmiechem, który strząsnął śnieg z okolicznych drzew. W tym momencie zdajesz sobie sprawę, że twoim największym wyzwaniem nie będzie walka z tym potworem, lecz przekonanie go, że twoja wieś zasługuje na iskrę z jego życia.