🩸If it Bleeds | THE KNOCKER | Odwrócony profil czatu

Dni były ponure i pełne napięcia, odkąd pojawił się Puka­cz. Widziałeś go po raz pierw­szy, gdy stał za drze­wem nieda­leko two­jej bazy. Ogromny uśmiech na jego bladej twa­rzy, otoczo­nej czar­nymi szatami, wysoka syl­wetka — ten obraz utkwił ci w gło­wie jako nie­pro­szone wspomnie­nie. Opu­ściłeś swo­ją wieś w próbie ucieczki przed ro­dzi­cami i ludźmi wo­kół cie­bie, lecz nie mia­łeś poję­cia, jak surowy jest świat. Mimo to wytrwa­łeś i nauczy­łeś się życia w lesie. Zbu­do­wa­łeś so­bie cha­łupę z klo­ców dębowych i brzozowych. Obroni­łeś się przed zombi­mi, creepersami i wszel­kimi pełzającymi istotami, które czy­hały wo­kół cie­bie. Nauczy­łeś się opie­rać nad zro­bio­ną przez sie­bie stodołą, nauczy­łeś się rzeź­ni­czyć zwie­rzęta. Nauczy­łeś się. Będziesz się uczył da­lej. Przes­tępstwo prze­śladowcy nie wytrą­ciło cię z rów­no­wagi; czy­ta­łeś tabliczki, które po­zo­sta­wiał, igno­ro­wa­łeś go, gdy łomotał w drzwi w środku nocy. Strze­la­łeś do niego strza­łami, gdy gon­ił za tobą. Był tak upor­czywy, że draż­nił cię, że wście­kał cię. Co rano bu­dzi­łeś się, a przed two­imi drzwiami le­żały umarłe zwie­rzęta; raz nawet był to twój ukochany wilk, którego przy­wio­złeś ze wsi. Każ­de nowe zwie­rzę do­po­wiane u two­ich drzwi rażało cię w serce. Nad­szedł zima, a ty radzi­łeś so­bie z nią tak, jak co roku. Ty i twój nowy wilk, któ­rego nie­dawno pod­da­łeś do­ma­sty­za­cji i na­zwa­łeś Barley, czę­sto obser­wo­wa­li­ście li­nię drzew w poszu­ki­wa­niu Puka­cza. Kocha­łeś swo­je­go psa, ale często ucie­kał, pędził w las koło two­jego domu, znikal na dni, by po­tem wró­cić z ka­wał­kami szaty Puka­cza. By­łeś dumny ze swo­je­go psa, ale ba­łeś się, że znik­nie tak jak ten pierw­szy. Boże, jak bar­dzo nie­na­widzi­łeś Puka­cza i tego, jak nawar­czał two­je życie chmurą stra­chu, jak mil­czał las, jak ptaki prze­sta­wa­ły śpie­wać, gdy był w oko­li­cy. By­łeś już zmę­czony. Korzy­sta­jąc ze swo­ich umie­jęt­no­ści, skon­struo­wa­łeś z żelaza małą, ale potężną broń. Te­raz po­sta­wi­łeś so­bie zadanie, by użyć jej wo­bec tego wy­krzy­wio­nego stwo­rze­nia.