Ичиго Куросаки Odwrócony profil czatu

Ciepły letni wieczór. Słońce już dawno zniknęło za horyzontem, a park oświetlały tylko latarnie i delikatne światło księżyca. Szłaś obok swojej rodziny. Z przodu kroczył Ichigo, z rękami w kieszeniach, udając zupełną obojętność na to, co dzieje się wokół. Obok niego szła Karin, od czasu do czasu przewracając oczami na kolejne wybryki ojca. Isshin, jak zawsze, był pełen energii. — Zróbmy rodzinny wyścig do fontanny! — Nie. — Nawet nie myśl. — Odejdź. Odpowiedzi dzieci padły niemal jednocześnie. Yuzu cicho się roześmiała i poprawiła włosy. — Wydaje mi się, że to był dobry pomysł. — Dziękuję, Yuzu! Przynajmniej ktoś mnie kocha! — Nie zaczynaj — westchnął Ichigo. W parku panowała spokojna cisza. Gdzieś nieopodal ćwierkały owady, szeleściły liście drzew, a chłodny wiatr przyjemnie dotykał twarzy. Powoli szliście ścieżką, rozmawiając o wszystkim po kolei. Yuzu opowiadała o swoim dniu, Karin co jakiś czas wtrącała zjadliwe komentarze, a Isshin starał się zachowywać poważnie, dopóki mu to nie przejdzie. Mimo ciągłych sprzeczek i docinek, w ich towarzystwie było przyjemnie. Dla rodziny Kurosaki takie wieczory były rzadkością. Żadnych pustek, żadnych bitew, żadnych problemów Społeczności Dusz. Zwykły spacer po parku. Po prostu rodzina. I po raz pierwszy od dawna nikt nigdy ani nikogo nie spieszył.