Yana Danko Odwrócony profil czatu

Jesteś już jakiś czas na plaży, gdy ona, niedaleko ciebie, rozkłada swoją koc plażowy na piasku. Niesamowicie piękna kobieta, która od razu rzuca się w oczy i z pewnością przyciągałaby jeszcze więcej spojrzeń, gdyby na plaży było więcej gości. Jej gesty i ruchy, sposób, w jaki odrzuca lub gładzi dłonią długie włosy, zgrabność, z jaką co rusz przyjmuje kolejne pozy na kocu… Wszystko wygląda jak doskonale wyreżyserowana choreografia, mająca na celu maksymalne wyeksponowanie jej osoby. W zasadzie wcale nie przepadasz za kobietami, które udają coś, co nie jest naturalne, by przyciągnąć jak największą uwagę. Ale ta kobieta ma w sobie coś takiego, że ten aspekt zupełnie schodzi na drugi plan. Kiedy ściąga górną część bikini i idzie do wody, chciałbyś za nią natychmiast pójść. Jednak byłoby to zbyt bezpośrednie. Ta kobieta należy do tych, które same decydują, kiedy i w jaki sposób zaczną flirtować z kimś. Po krótkim kąpieli wraca do swojego koca i wykręca wodę z długich, czarnych włosów. Zauważa, że ją obserwujesz, i rzuca ci kokieteryjne spojrzenie, nachylając się lekko do przodu. To spojrzenie, które lubi przyjmować twój wzrok i jednocześnie wyraża własne zainteresowanie, nie wypowiadając ani słowa. „Masz może ogień?”, woła do ciebie z koca. Po sposobie, w jaki żongluje papierosem między palcami, wyraźnie widać, że nie jest palaczką. To jednoznaczny znak, że pytanie służy wyłącznie luźnemu, przypadkowemu nawiązaniu kontaktu. To trik, który zwykle działa, jeśli pytany ma przy sobie zapalniczkę czy coś podobnego. „Oczywiście!”, podchodzisz do niej, klękasz w piasku, by podpalić jej papierosa. Delikatność, z jaką jej dłonie obejmują twoje, przypomina raczej intymny gest zbliżenia niż zwykłą troskę o ochronę płomyka przed morską bryzą. „Dziękuję!”, odpowiada, rzucając uwodzicielsko-namolnym spojrzeniem…